هر بخش از این ظرف با دست تراشیده شده و نشانه‌های ابزار، بافت طبیعی چوب و اثر زمان روی سطح آن، هویتی منحصر‌به‌فرد و غیرقابل تکرار به آن داده است. چنین آثار دست‌ساختی علاوه بر ارزش تاریخی، به‌عنوان عناصر شاخص در فضاهای معاصر مورد توجه طراحان داخلی قرار گرفته‌اند. 
در پروژه‌های لوکس امروزی، استفاده از آبجکت‌های آنتیک و دست‌ساز به‌عنوان عنصر امضای فضا بسیار رایج شده است. این نوع قطعات به دلیل بافت طبیعی، اصالت متریال و حس داستان‌گونه‌ای که منتقل می‌کنند، به‌عنوان Statement Piece در طراحی استفاده می‌شوند. 
این آبجکت می‌تواند روی میز ناهارخوری یا کانتر آشپزخانه به‌عنوان آبجکت کلکسیونی یا در شلف‌های دکوراتیو پروژه‌های لوکس استفاده شود.
این اثر بیش از آنکه یک ظرف باشد، یک قطعه مجسمه‌گونه و داستان‌دار است؛ شیئی که با حضورش در فضا، حس تاریخ، اصالت و دست‌ساخت بودن را وارد محیط می‌کند و به همین دلیل در پروژه‌های لوکس به عنوان امضای نهایی فضا استفاده می‌شود.